{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاهی سکوت‌های ممتد...،

گاهی سکوت‌های ممتد...،
نوعی دلتنگی‌اند
شبیه بغض هاییِ که برای حفظِ آبرو
تن به گریه نمی‌دهند
وای به روزی که بعد از نیستیِ من
رنجِ این سکوت‌ها
با ضجه‌هایِ گلوگیرِ تو
فریاد شود
حیف...؛ که دیر به دیدارِ من آمدی
حیف...؛ که دیگر قلبی برای تپیدن نیست
حیف...،
#اسماعیل_دلبری
_ #
دیدگاه ها (۱۳)

باور کنتو از هر شخص دیگریبرای خودت با ارزش تریو این خود تویی...

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشددر دام مانده باشد ،صیاد رفته...

از کدام تمدنیکه گذرگـاه رسیدنتجغرافیـایی ندارد..؟! #اسماعی...

کاش آدمها به جای این همه عجله... کمی هم چشم و همچشمی برای ما...

پارت معرفی رمان وقتی قلب ها رقصیدند💘می‌گویند سرنوشت، پیش از ...

باورمان نمی‌شود که خورشیدِ نگاهت، این‌گونه در پسِ پرده‌ی غبا...

از دلی که دیگر مال من نیست چند روز پیش،بعد از آن‌که بغضِ نوش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط