"شعر از خودم"

"شعر از خودم"

(تسلیت به مناسبت شهادت حضرت معصومه)

کج شديم از راه دين و رهنمون اوليا

بنده ابليس گشتيم و بدور از کبريا

تا گلو غرق گناهيم و همه در معصيت

از درون ويرانه ايم و از برون با شخصيت

در خفا انباز شيطانيم و در ظاهر تقي

باطني ناپاک داريم و بظاهر متقي

در امور خيريه خوابيم گويي مرده ايم

در امور ظالمانه جام زر را برده ايم

روزها را در پي لهو و لعب سر ميکنيم

لحظه ياد خدا گويي که جان در ميکنيم

چشممان هر دم به ناموس خلايق ميدود

پايمان دايم به مرداب گناهان ميرود

با خدا قهريم هر دم دل به شيطان بسته ايم

در گذرگاه ثواب و خير دايم خسته ايم

نور را در چاه ميجوييم و کوريم از ازل

زهر را سر ميکشيم وغافلانيم از عسل

بر زبان و نطقمان جاريست الفاظ دروغ

رسم دنيا اينچنين بودست از دوران بوق

هر کسي دل داد بر مهر و صفاي انبيا

ميشود عضوي از اصحاب قرين اوليا