𝐋𝐚𝐰 𝐨𝐟 𝐂𝐨𝐥𝐨𝐫𝐬

𝐋𝐚𝐰 𝐨𝐟 𝐂𝐨𝐥𝐨𝐫𝐬
p39
- نیمیخاامم من همینطوری راحتممم
تهیونگ این رو گفت و چسبید به جونگکوک.
جونگکوک تلاش میکرد به امگا نگاه نکنه، برای همین نگاهش بین زمین و دیوار می‌چرخید.
«لجبازی نکن، امگا..»
این رو گفت و با حرکتی تهیونگ رو روی مبل انداخت و به زور و با نادیده گرفتن لگد های تهیونگ شلوار رو پاش کرد.
- چرا مجبورم می‌کنی کاری که نمی‌خوام رو بکنم؟
تهیونگ با لب های غنچه و صورت قرمز شده و هالش که حالا صورتی پاستیلی (خجالت) بود دست به سینه ایستاد و گفت.

« چون اگر شلوارت رو پات نمی‌کردی مجبورم میکردی کاری که هردومون نمی‌خوایم رو بکنم.. »
- کی گفته من نمی‌خوام.. ؟
تهیونگ زیر لب با این فکر که آلفاش نمیشنوه زمزمه کرد.
بی خبر از اینکه گوش آلفا تیز تر از این حرف ها بود.
جونگکوک مکثی کرد: «پس چرا انقدر مقاومت می‌کنی؟»
تهیونگ نگاهش رو دزدید... زیادی گفته بود، نه؟ حالا از قبل هم سرخ تر و خجالت زده تر بود
- من فقط… گفتم که مجبور نیستی انقدر…
جونگکوک اخمی کرد و به زمین خیره شد:
«ببینم واقعاً چی می‌خوای.»
تهیونگ چند قدمی جلو رفت و بی درنگ کروات جونگکوک‌ رو گرفت و کشید تا هم قد خودش کنه.
بقیش تو کامنتا

شرایط:
۸۰ لایک ۲۳۰ کامنت ۲۵ بازنشر

از اونجایی که عمو خیلی مهربونه با اینکه شرط پارت قبل نرسیده بود گذاشتمم