تقدیم به پدری که ندارم...

تقدیم به پدری که ندارم...
میان تمام نداشتن ها دوستت دارم...
شانس دیدنت رو هر روز ندارم...
ولی دوستت دارم...
وقتی دلم هوایت را میکند حق شنیدن صدایت را ندارم...
ولی دوستت دارم...
وقت هایی که روحم درد دارد و میشکند شانه هایت را برای گریستن کم دارم...
ولی دوستت دارم...
وقتی دلتنگی هایم، آغوشت را برای آرام شدن ندارم...
ولی دوستت دارم...
آری همه وجودمی ولی هیچ جای زندگیم ندارمت و میان تمام نداشتن ها باز هم با تمام وجودم...
دوستت دارم پدرم...