بین کلمه های ما،بین قضاوت ما،بین برداشت ما. انگار یادمان

بین کلمه های ما،بین قضاوت ما،بین برداشت ما. انگار یادمان نداده اند که 
دلسوزی هم اگر باشد ،رسمی دارد.یادمان نداده اند که هر حرف و اظهار نظری را
نباید گفت،چه جلوی رو و چه پشت سر. هی گفته اند:غیبت نکنید!تهمت نزنید!قضاوت نکنید!اما کو گوش شنوا؟!یاد نگرفته ایم که نگرفته ایم..... اصلا
کجا نشسته ایم درست فکر کرده ایم؟!که این حرف ها بار دارند،اثر دارند...به
همین سادگی ها هم نیست...زخمی که می زنیم،دلی که می شکنیم،ارزان نیست،یک 
جایی باید بهایش را بپردازیم..... یک وقتی ،شاید همین نزدیکی ها......