الهی!!امسال بعد از اتمام دهه ی سوم زندگی کم کم میفهمم معن

الهی!!امسال بعد از اتمام دهه ی سوم زندگی کم کم میفهمم معنی خسران را،معنی کلام تو را که گفتی :وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ
. .
واژگانم دارند به اخر خط میرسند
مفهومی دیگر نمانده
میترسم از نقطه سر خط!!!
میترسم سرخط ،تازه گویی ات نکنم!!
کم کم ترس برم میدارد
نکند تکرار شوند خط خطی هایم برایت
تکرار که شوند ،میترسم که برایم تکراری شوی !!
نکند اهسته وبی صدا کوله بار میبندی که در صندوقچه بیهوده های دلم بروی ؟؟
.
من بدم درست!! قبول !!اما تو نرو !
.
تو بمان .....
تو که باشی دلم قرص است
دل من همچو خانه ای است که تمام دیوارهایش از دوده گناه سیاه است
اما کنج همان خانه طفلک معصومی
ژولیده ودوده گرفته
دل خوش است به همان شمعی که سو سو میکند
آن شمع که باشد
میداند نور هنوز هست
ترس از سیاهی را تاب میاورد
شمعش که خاموش شود
سیاهی ها میکشدش
.
خدایا
نرو!!!! بمان....
که کودک ژولیده ی وجودم
زهره میترکاند اگر خاموش شوی ونباشی !!!
.
.حلالم کن رحمانم !!!که عاشقانه هایم کفرانه اند با تو
زهر معصیت است در وجودم
که عاشقانه هایم هم برایت گناه الود اند
.
یادت هست ؟؟؟من هنوز هم همانم ...
وضع من وایمانم "الهی"
روضه ی اصغر است..
.
خدایا
به موی رگ گردن "اصغر"(ع) بسته است ایمانم!!
پاره که شود
چون حسین(ع) که رفتن اصغرش باورش شد
بی خدایی ام باورت می شود هاااا
تنهایم نگذار
هرچند که بدم...یاحق.