در سـپـهر لاجـوردی، آتـش آهـم نـشسته

در سـپـهر لاجـوردی، آتـش آهـم نـشسته
ای خدای بی‌نـصیبان طاقتم ده، طاقتم ده
قـبـله‌گـاه مـا غریـبان طاقتم ده، طاقتم ده

ساغرم شکست ای ساقی، رفته ‌ام زدست ای ساقی

درمیان طوفان
برموج غم نشسته منم، در زورق شکسته منم، ای نا خدای عالم
تا نام من رقم زده ‌شد، یکباره مُهـر غم زده ‌شد، بر سرنوشت آدم
ساغرم شکست ای ساقی، رفته ‌ام زدست ای ساقی

تـو تشنـه‌ کـامـم کُـشـتی، در سـراب نـاکـامـیـها، ای بـلای نـافرجامیها
نبـرده لب برجامی، می‌کِشم به‌ دوش ازحسرت، بار مستی و بدنامیها

برموج غم نشسته منم، در زورق شکسته منم، ای نا خدای عالم
تا نام من رقم زده ‌شد، یکباره مُهـر غم زده ‌شد، بر سرنوشت آدم
ساغرم شکست ای ساقی، رفته ‌ام زدست ای