تو اون شام مهتاب

تو اون شام مهتاب
کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار
به پایم شکستی
قلم زد نگاهت به نقش افرینی
که صورتگری را نبود اینچنینی
پریزاد عشقو مه اسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی
تو دونسته بودی که خوش باورم من
شکفتی و گفتییییی
از عشق پر پرم من
تا گفتم کی هستی
تو گفتی یه بیتاب
تا گفتم دلت کووووووو
تو گفتی که دریااا....