.

.
جانِ دل
باز به خیالِ شبانه ام آمدی!
قهوه ی چشمانت بی خوابم می کند
چقدر در یادم قدم میزنی!
مگر نمی دانی خدا شب را برای خوابیدن آفرید!؟
.