یادمان باشد...

یادمان باشد...
وقتی کسی را به خودمان وابسته کردیم..
در برابرش مسئولیم...
در برابر اشکهایش...
شکستن غرورش...
لحظه های شکستن درتنهایی ...
ولحظه های بیقراریش...
و اگر یادمان برود....
در جایی دیگر سرنوشت یادمان خواهد آورد...
واین بار خود ما, فراموش خواهیم شد.