راندی ز نظر، چشم بلا دیده ما را

راندی ز نظر، چشم بلا دیده ما را
این چشم کجا بود ز تو، دیده ما را
ناگاه به باغ تو خزانی بفرستند
خرسند کن از خود دل رنجیده ما را
وحشی بافقی