در زندان کوچک تو

در زندان کوچک تو
سردی دیوارها
به چشمانت
رنگ آسمانی می بخشد

دیری است که عشقی از تو
در من نمانده
در زندان کوچک تو
ما شبیه پروانه ها هستیم
و برای گریز از یکدیگر
به شیشه های پنجره کوبیده می شویم

من برای نجات خویش
گلهای اتاقت را
آب می دهم
عطر آن ها
سردی لب های تو را دارد

#واچاگان_پاپویان
دیدگاه ها (۳)

🌱 گاهی آینده یک انسان، از یک مهربانی کوچک شروع می‌شود.تصور ک...

پارت ۳۸

نقد فیلم «من می‌ترسم» به بهانه‌ی اکران

✦ پارت پنجم: شبِ شکستن ✦---سه ماه گذشت. سه ماهِ کار، سه ماهِ...

پروانه جان

سناریو: ماه سرخ

هم‌سلولی خطرناک (پارت آخر)× برو، قبل از اینکه پلیس پیدات کنه...

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 هجدهم مهرماه، روز جهانی بهداشت...

پارت اول: سایهٔ سنگین خانهاین چند پارتی رو داشتع باشید تا فی...

داستان کودکانه «راز پروانه‌ی کوچک و مهمان ناخوانده» به نویسن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط