تا که بودیم نبود هیچ کسی ، کشت ما را غم بی هم نفسی ، تا ک

تا که بودیم نبود هیچ کسی ، کشت ما را غم بی هم نفسی ، تا که خفتیم همه بیدار شدند ، تا که مردیم همه یار شدند ، قدر آن شیشه بدانید که هست ، نه در آن موقع که افتاد و شکست