جمعه ها شعرِ من انگار تو را می‌خواند

جمعه ها شعرِ من انگار تو را می‌خواند
قلم و کاغذ و خودکار تو را می‌خواند

چشمْ با اینکه شده خیره به راهت اما
پلکْ تا می زند هر بار تو را می‌خواند

جمعه ها حس عجیبی ست میان من و دل
دل آواره به تکرار تو را می‌خواند

هر زمان رفت دلم در پی زیبایی و زَر
چشم چون می کند انکار تو را می‌خواند