"مترسک خوش به حالِ "تو" که تنها زیرِ بارانی"

"مترسک خوش به حالِ "تو" که تنها زیرِ بارانی"

به دور از عشق و هر دلدادگی ها در بیابانی

ببین باران که می بارد دلم می گیرد از شهرم

اسیر و غصه و دردم شکستم،از پریشانی

"یهویی"عکس می گیرند با صد بوسه در باران

بگیرم من یهویی کاش عکسی در خیابانی

امان از ماه پاییزی امان از برف و بارانش

بگو شب ها چه باید کرد با زجرِ زمستانی

نمی ترسم که بردارند آدم ها کلاهم را

که عادت کرده ام با کار هایِ زشت انسانی

قسم خوردی،و باور کرد قلبِ ساده ام ای وای

مرا کشت است این جا ادعاهایِ مسلمانی

فریبت کرد ما را با غمت همدم که فهمیدم

تو شیطانی تو شیطانی تو شیطانی تو شیطانی

مترسک جان تو تنها نیستی من همدمت هستم

بیابان می دهی من کنج تاریکی نگهبانی
سرگشته