من از سكوت گريزان بوده ام هميشه ...

من از سكوت گريزان بوده ام هميشه ...
سالهاست كه سكوت كرده ام .....
و اينك !
ترس مرا تكان مي دهد و
من پيوسته به عقب بر مي گردم و
از خود اين سوال را بارها و بارها مي پرسم ٬
كه آيا من راه را عوضـی آمدم ؟!...
دلم گرفته است از اين فريبها و نيرنگها ...
از اين دورويه مردمان بيهوده گو ...
از آنها كه خدا را در پشت يك تكه ابر پنهان مي كنند و
خود را قديس وار خالص خالص مـی نمايانند ....
چرا سادگيها هميشه تهش باختن است ؟!
چرا قلب ساده من هميشه ساخت و ويران نكرد...
اما ٬
ساخته هايش را ويران كرد دست فريب ؟ ...
چرا بالهايم را ديگران نمـی بينند ...
پرواز را از همين سكوی كوچك هم مـی شود آغـاز كرد ...