مهربانا !

مهربانا !

دل هایمان را چنان وسعت ده

که خانه همه بندگانت شود,

و حقارت را از ما بران

تا برای مشتی برنج و قرصی نان

بر هم تیغ نکشیم...

و دشنام نگوییم,

وبرادرانمان را

دشمن نخوانیم...

نگذار

خاطره دیروزهای پر از تو را

فراموش کنیم,

و دل خوش داریم

به امروز پر از کینه

و شرمسار فردایمان باشیم...

الهی !

بگذار

در چرخه ای که دوباره می چرخد,

چرخ زندگی هامان

بچرخد...

و هیچ جوانی,

حسرتخواه زندگی دیگری نباشد...

خدایا !

نگذار هیچ ایرانی ای

در این سال که می آید,

جلای وطن کند...

و هوش باستانی مان را,

سوغات به سرزمین دیگران ببرد...

خدایا !

در این روزها که می آید

نیت می کنیم,

که عشق از این سوی خاکت

رخت بر نبندد...

و سلامتی و شور

در خانه هر ایرانی

باشد,

و شعر باشد

و ساز باشد

و عشق ...

آه عشق ...باشد.

الهی...

سرزمین رهروان قرآن را,

این آستان پر جلال شاه خراسان,

قلمروی کوروش و داریوش,

قرارگاه خداوندگار توس,

خاک خیام و سعدی و حافظ را,

در پناه خود حفظ کن,

و بگذار ایران ایران بماند....