بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَابَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ - بى‏ ترديد سرور من آن خدايى است كه قرآن را فروفرستاده و همه دوستدار شايستگان است.(196)
وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ - و كسانى را كه به جاى او مى‏ خوانيد نمى‏ توانند شما را يارى كنند و نه خويشتن را يارى دهند.(197)(سوره اعراف آیه 196 و 197)
خدایی که خالق مالک و رب همگان است میفرماید که فقط ولایت = دوستی و سرپرستی مؤمنان به خودم و اهل عمل صالح را میپذیرم و مسئله این است که در ،عالم هیچ کسی بی ولایت نیست و نمیتواند باشد؛ تفاوت فقط در ولی امرها است چنان که کسی بی پرستش نیست، و تفاوت در إله ها و معبود های آنان است؛ و چنان که هیچ کسی بیدین نیست و تفاوت در ادیان آنهاست؛ و البته جز خداوند متعال همه خود فقیر و محتاجند، پس مدعیان دروغین حتی نمیتوانند خود راسرپرستی کنند و یا برای خودکاری کند چه رسد به یاری دیگران و به این مهم نیز باید دقت کنیم که خط ولایت چه حق وچه باطل امتداد دارد در ظهور آن ولایت.
توضیح بیشتر: آیه 196 سوره اعراف :
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ :این بخش از آیه به این معنی است که تنها خداوند به عنوان سرپرست و ولی پیامبر و مؤمنان است.
الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ: این قسمت به این موضوع اشاره دارد که خداوند کسی است که قرآن را نازل کرده است، و این کتاب، راهنمایی برای هدایت و سرپرستی انسان هاست.
وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ:این بخش از آیه به این معنی است که خداوند علاوه بر سرپرستی پیامبر، سرپرست ویاورکسانی است که نیکوکار هستند و کارهای نیک انجام می‌ دهند.
نکات مهم در مورد این آیه:این آیه تأکید میکندکه خداوندتنها سرپرست و یاور راستین انسان‌هاست.
این آیه بیان می‌کند که عمل نیک و صالح، کلید بهره‌مندی از سرپرستی و ولایت خداوند است.
این آیه نشان می‌دهد که خداوند از نیکو کاران حمایت و پشتیبانی می‌ کند.(ادامه دارد...)