بی رمق ،

بی رمق ،
بی انگیزه ،
بی روح و سرد ،
واژه هایی که این لحظه ها با حال و روزمان عجین شده ،
کاش می شد برگشت
به عقب و کارهایی که نباید میکردیم رو،
انجام نمیدادیم
و راه درستو در پیش میگرفتیم ؛
کاش می شد
دوباره از ته دل بخندیم،
آنقدر بخندیم
تا دلمان درد بگیرد . . .
نکنه خنده هامونو دزدیدن،
وقتی حواسمون بد جوری به گریه هامون بود !!!
اصن چرا کسی نمیاد
گریه هامونو بدزده ؟!!
اصن چرا گریه ها گم نمیشن ؟؟؟
شاید ما دست خنده هامونو محکم نگرفتیم که گم شدن .
شاید آنقدر غم و اندوهمان عظیم بود
که خنده ها و شادی ها احساس کردند
نبودشان سنگین تر است !!!
بی خیال مهم اینه که ما میریم
جلو و زمان میگذره
یا درست میشه یا تموم میشه...