تاریکی شب🖤🦋
تاریکی شب🖤🦋
پارت ۲
ویو صبح
ماریا با صدایی از خواب بیدار شد بعله او برادر ناتنی اش بود ماریا ۱۵ سالش بود و برادرش ۱۸، الکس با کمی جدیت رو به او گفت که اماده شود تا اورا به مدرسه ببرد دختر با بی حوصلگی جواب داد که الان حاظر میشود و رفت کارهایش را انجام داد و رفت پایین و سرمیز نشست و صبحانع را با برادر و پدرش شروع کرد پدر با لبخند رو به پسر و دخترش گفت که اخر هفته به یک سفر کاری میرود و آن دو باید تنهایی از خودشون مراقبت بعداز صحبت پدر هردو به سمت ماشین رفتند در راه مدرسه هیچ حرفی بینشان رد و بدل نشد وقتی رسیدند الکس گفت که برای فردا شب دوستاش رو دعوت کرده ماریا سری تکانید و رفت وقتی زنگ اخر خورد (یکم گشادم خلاصش کردم دیگه🤭) دید برادرش منتظرش ایستاده وقتی رسیدند خانه ماریا رفت اتاق کارهاش را تا شب کرد و شب رفت بیرون به همان مکان همیشگی اش روی نیمکت پارک نشست و رو به بهترین دوستش ماه گفت ببخشید دیر کردم و ماجرای امروز را تعریف کرد وقتی تمام شد پسری کنار او روی نیمکت نشست و به ماه نگاه کرد از دختر پرسید چه شکلی میتوانی تمام این حرف هارو در دلت نگه داری و وقتی شب میشود فقط به ماه بگی ماریا سکوت کرد، بعداز مدتی سکوت جواب داد یک روزی خودت میفهمی و او را به سوال های بی جواب تنها گذاشت و خداحافظی کرد و در تاریکی شب با قدم های پراز آرامش به سمت عمارت رفت.
ویو فردا شب
ساعت ۷ دوستان برادرش آمدند ماریا اماده شده بود و برای پذیرایی به پایین رفت بعداز سلام و احوال پرسی رفت و خوراکی برایشان اورد و خودش را در آغوش تخت خوابش انداخت او زیادی تنها بود نه اینکه دوستی نداشته باشه بلکه او از درون تنها بود و باری از غم و تنهایی را تحمل میکرد تنها دلخوشی اش مادرش بود که حال مادرش هم از او دور بود ۱ ماه می گذرد و وقتی دوباره ملاقات ماه میرود خبر فوت مادرش را به او میگوید ماریا الان دیگه خیلی ییشتر از قبل تنها شده بود و دیگر امیدی برای زندگی نداشت و میخواست رنگ سیاهی را ببیند او از ماه خداحافظی کرد و وقتی داشت به طرف عمارت میرفت ماشینی با آن برخورد میکند و اورا به مدت ۱۰ ماه به کما می برد.
🖤قشنگ بود؟ نپرسید من کلا چی غمگین دوست دارم
پارت ۲
ویو صبح
ماریا با صدایی از خواب بیدار شد بعله او برادر ناتنی اش بود ماریا ۱۵ سالش بود و برادرش ۱۸، الکس با کمی جدیت رو به او گفت که اماده شود تا اورا به مدرسه ببرد دختر با بی حوصلگی جواب داد که الان حاظر میشود و رفت کارهایش را انجام داد و رفت پایین و سرمیز نشست و صبحانع را با برادر و پدرش شروع کرد پدر با لبخند رو به پسر و دخترش گفت که اخر هفته به یک سفر کاری میرود و آن دو باید تنهایی از خودشون مراقبت بعداز صحبت پدر هردو به سمت ماشین رفتند در راه مدرسه هیچ حرفی بینشان رد و بدل نشد وقتی رسیدند الکس گفت که برای فردا شب دوستاش رو دعوت کرده ماریا سری تکانید و رفت وقتی زنگ اخر خورد (یکم گشادم خلاصش کردم دیگه🤭) دید برادرش منتظرش ایستاده وقتی رسیدند خانه ماریا رفت اتاق کارهاش را تا شب کرد و شب رفت بیرون به همان مکان همیشگی اش روی نیمکت پارک نشست و رو به بهترین دوستش ماه گفت ببخشید دیر کردم و ماجرای امروز را تعریف کرد وقتی تمام شد پسری کنار او روی نیمکت نشست و به ماه نگاه کرد از دختر پرسید چه شکلی میتوانی تمام این حرف هارو در دلت نگه داری و وقتی شب میشود فقط به ماه بگی ماریا سکوت کرد، بعداز مدتی سکوت جواب داد یک روزی خودت میفهمی و او را به سوال های بی جواب تنها گذاشت و خداحافظی کرد و در تاریکی شب با قدم های پراز آرامش به سمت عمارت رفت.
ویو فردا شب
ساعت ۷ دوستان برادرش آمدند ماریا اماده شده بود و برای پذیرایی به پایین رفت بعداز سلام و احوال پرسی رفت و خوراکی برایشان اورد و خودش را در آغوش تخت خوابش انداخت او زیادی تنها بود نه اینکه دوستی نداشته باشه بلکه او از درون تنها بود و باری از غم و تنهایی را تحمل میکرد تنها دلخوشی اش مادرش بود که حال مادرش هم از او دور بود ۱ ماه می گذرد و وقتی دوباره ملاقات ماه میرود خبر فوت مادرش را به او میگوید ماریا الان دیگه خیلی ییشتر از قبل تنها شده بود و دیگر امیدی برای زندگی نداشت و میخواست رنگ سیاهی را ببیند او از ماه خداحافظی کرد و وقتی داشت به طرف عمارت میرفت ماشینی با آن برخورد میکند و اورا به مدت ۱۰ ماه به کما می برد.
🖤قشنگ بود؟ نپرسید من کلا چی غمگین دوست دارم
- ۱۰.۶k
- ۱۳ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
