نفسم بند نفسهای کسی هست که نیست

نفسم بند نفسهای کسی هست که نیست
بی گمان دردل من جای کسی هست که نیست
غرق رویای خودش پشت همین پنجره ها
شاعری محوتماشای کسی هست که نیست
مثل هرروز نشستم سرمیزی که فقط
خستگی های من وچای کسی هست که نیست
زیر باران دو نفر,کوچه،به هم خیره شدن
مرگ این خاطره ها پای کسی هست که نیست