انگار این ما نیستیم که زندگی می کنیم! این زندگیست که خود

انگار این ما نیستیم که زندگی می کنیم! این زندگیست که خودش رادر وجود ما تکرار می کند. که امکانهای مختلف زیستن را در وجود تک تک ما تجربه می کند و درنهایت، افراد بشریت را به این حس ذهنی مشترک و انسانی می رساند : که قطعا چیزی در جایی "اشتباه" رخ داده است؛ و آن حضور "من " است مانند نقطه ی تاریکی در میان اینهمه روشنی.



تنها نقطه ی تاریکی که خودش باید خودش را با عصاره ی جانش ، "از درون" مشتعل بکند.



از درون متلاشی شود. "از درون" بشکافد تا "از درون " بدرخشد.

گمانم؛ دلیل زندگی ام را یافتم