گفتم چقد سوتوکوره اینجا

گفتم: چقد سوت‌و‌کوره اینجا!
چجور تونستی این همه سالو تنهایی دووم بیاری؟
گفت: اینجا که پر از آدمه!
گفتم: پس من چرا نمی‌بینمشون؟
گفت: هیچ آدمی تا حالا نتونسته تنها زندگی کنه،
حتی اونایی که مثه من تنهایی رو ترجیح دادن
برای تحمل نبودن آدمایی که دوستشون دارن
مجبورن توو ذهنشون با همونا زندگی کنن.