P

P.2
_

این بود زندگی بعد تو.
افسردگی.
مرور خاطرات
خستگی.
اما تو توی دنیای خودت خوشی.
بدون اینکه به حال بد من فکر کنی.
اینکه بفهمی من چقدر عاشقت بودم.
اینکه چقد دلتنگت بودم حتا وقتی بغلم میخوابیدی.
اینکه هیچوقت نپرسیدم که بهتر بود.
اون چه تفاوتی با من داشت؟
چی داشت که اینقدر عاشق اون بودی؟
من فقط زندانی شدم.
همش توی خودمم.
چون دارم به تو فکر میکنم.

من بدون تو یلحظه هم نمیتونم زندگی کنم.
اینجا بدون تو جهنمه.
پس جهنم ینی زندگی بدون تو.
بهشت هم با تو.
حداقل قلبمو نمیبردی.
حالا رو شونه های کی گریه کنم؟
حالا کی برام برقصه و بخنده و فرار کنه؟
حالا کی وقتی ناراحتم آروم بوسم کنه؟
کی بگه پسر من مال منه نه کس دیگه ای؟
کی کلافه بشه از گره موهاش؟
کی...؟
_
ادامه دارد... .