تا آسمان هنوز به رنگ نقره‌گون آغشته است

تا آسمان هنوز به رنگ نقره‌گون آغشته است
تا هوس بارش... نور خورشید را در آغوش ابرها خفه می‌کند
از دستان من نیز انتظار می‌رود که دست‌های تو را بجویند
انگار تقدیر چنین نوشته که تا جهان در پرده‌ای از غبار و نور نیمه‌جان فرو رفته
اشتیاق لمس تو از دل من دست نکشد
و هرگاه آسمان بهانه باران دارد
قلب من نیز بهانه حضورت را