#خدا

#خدا
تو را دارم کنار خود ، برای من همین کافی است
بتابد شعله ی مهرت چو بر قلبم،یقین کافی است

اگر چه نیستم پروانه اما در قنوت عشق
رها گردد دلم از پیله ی تنگ زمین،کافی است

به جرم عاشقی هر کس مرا بر چوب خود بسته ست
به خود گفتم مخور غصه مرا یک همنشین کافی است

نشسته بهمنی از غم به روی شانه های من
بمان و برف غم را از دماوندم بچین کافی است

مگردان روی خویش از من،به قهر خود مسوزانم
که من عمریست می سوزم به عشقی آتشین کافی است

جهان روزی شود خالی اگر از مهر چه غم دیگر
کنار خود تو را دارم تو را ای بهترین کافی است..