{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

کودک بودم

کودک بودم
بام خانه‌مان به آسمان نزدیک بود
کم مانده بود دستم به ستاره‌ها برسد
بزرگ‌تر شدم،‌ قدم بلندتر
چرا آسمان دورتر شد...
دیدگاه ها (۲)

اگه یکی رو دوست دارین؛ توی عصبی بودنش دوسش داشته باشین توی ب...

زندگی مثل نقاشی کردن استخطوط را با امید بکشاشتباهات را با آر...

شب بخیر دلتون از غصه خالی😴عزیزان همراه مرسی از بودنتون 🌙✨🙏🌹

«گاهی باید از تمام هیاهوی زندگی فاصله گرفت…قدم به کوه گذاشت،...

دســت نوشتــه هــای عمــو هیــون قسمــت ششــم بیست و نه ژ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط