سه سال و یک ماه و شانزده روز و چهار ساعت این شمارش معکوس

سه سال و یک ماه و شانزده روز و چهار ساعت… این شمارش معکوس

سه سال و یک ماه و شانزده روز و چهار ساعت… این شمارش معکوسِ تلخی است که انگار زمان را در رگ‌هایم منجمد کرده است.

هنوز هم در میان ازدحام این روزها، به دنبال جواب یک پرسش تکراری‌ام: چرا؟چرا؟چرا؟ آیا خنده‌های تو، همان‌طور که برای من جانی تازه بود، برای او هم اکسیرِ بودن است؟

اینجا، در دنیای من، خنده‌ها دیگر به لب‌هایم نمی‌رسند؛ انگار کلمات، در گلویم رسوب کرده‌اند. چشمانم… آه از این چشمان که دیگر بلد نیستند بخندند؛ گویی یاد گرفته‌اند که به جای نورِ عشق، تنها میزبانِ بی‌دعوتِ اشک‌ها باشند.

دستانم را ببین؛ همان‌قدر که روزگارم سرد شده، آن‌هاهم گرمایِ زندگی را از یاد برده‌اند. در اوجِ گرمای این تابستان، من هنوز در پیِ گرمایِ گم‌شده‌ی دستان توأم؛ گرمایی که می‌دانستم پناهگاهِ امنِ سردی‌هایِ دنیای من بود.

می‌گویند زمان درمان است، اما برای من، زمان فقط دیواری است که هر روز بلندتر می‌شود و فاصله بین من و آن "ما"یِ از دست‌رفته را، غیرممکن‌تر می‌کند.»

#قند روزهای تلخ
دیدگاه ها (۱۲)

منتظران و عاشقان مولا آقامون خیلی غریب و تنهاست 😭😭😭اللهم عجل...

🐻💬~کامنت تهیونگ زیر پست یه آرمی در ویور~س 😭💜💜: «اسپانیایی ته...

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

🌱پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، پیش ...

✨ **پچ جلبک دریایی بیوآکوا؛ اکسیرِ شادابیِ دور چشم شما** ✨نا...

در من کسی میل به پایان دارد𐚁#ستاره_طوریرفتنِ ناگهانی، شبیهِ ...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

اتاقی که وجود نداشت (part4)با گذشت زمان، حضور هیونجین به بخش...

باران آرامـ می‌بارید، مثل آن روزی که رفتی. تمامـ شهر غرق در ...

من خودم با چشم‌های خودم شاهد اون بخش از زندگیمم که اگه هرکسی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط