نزدیک تاریکی بری روی علف زار با اون گل های ریز و درشتش بش

نزدیک تاریکی بری روی علف زار با اون گل های ریز و درشتش بشینی و به آسمون خیره بشی یا نه اصلا دراز بکشی و بزاری هاله خنک اطراف از پارچه ی نازک لباست عبور کنه و به پوست برسه... یه جوری ازت محافظ کنه که تمام خستگی هات نابود شه، یه جوری در آغوش بگیرتت که انگار نزدیک ترین فرد بهتِ و میدونه و میتونه که آرامش واقعی رو بهت بده... چشماتو ببندی و بزاری محافِظِت باد، موسیقی صدای جیرجیرک و گهواره ات طبیعت باشه...!