{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

رکود و ورشکستگی، صرفاً قفل شدن چرخ دنده‌های یک کارخانه یا

رکود و ورشکستگی، صرفاً قفل شدن چرخ دنده‌های یک کارخانه یا بسته شدن درِ یک مغازه نیست؛ این‌ها زنجیره‌ای از امیدهای بربادرفته‌اند که به خانه مردم ختم می‌شوند.
کوچک شدن سفره‌ها، تلخ‌ترین روایت از این هیاهوی اقتصادی است. سفره در فرهنگ ما، فقط مکانی برای اِطعام نبوده و نیست؛ سفره نماد برکت، بهانه‌ی جمع شدن خانواده دور هم و آینه‌ی سخاوتِ صاحب‌خانه بود. اما این روزها:

یعنی کوچک شدن رویاها؛ جایی که دغدغه‌های بزرگِ فردا، جای خود را به اضطرابِ نانِ شبِ امروز می‌دهند.
یعنی شرمندگی‌های پنهان؛ نگاه‌های نگران سر سفره، چشم‌های دوخته شده به دست‌هایی که هر روز خالی‌تر از دیروز به خانه بازمی‌گردند و نجوای آرامی که می‌گوید: «امسال هم باید بیشتر صرفه‌جویی کنیم.»
دیدگاه ها (۰)

ما در عصر سازه‌های بلند و سایه‌های کوتاه زندگی می‌کنیم؛ روزگ...

گاهی دلم می‌خواهد تمام هیاهوی جهان را پشت سر بگذارم و پناه ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط