سحری ماه رمضان  قدیما

سحری ماه رمضان قدیما

سحرهای کودکی با یک صدا شروع می‌شد…
صدای آرام بیدار شدن مادر.
خانه هنوز در تاریکیِ خواب بود،
نور کمِ آشپزخانه گوشه‌ای از شب را روشن می‌کرد،
و سایه‌ی مهربانش روی دیوار می‌افتاد…
آرام راه می‌رفت،
که خواب ما نپرد.
سماور را روشن می‌کرد،
نان را آماده می‌گذاشت،
و بوی چای تازه‌دم
می‌پیچید در سکوت خانه.
ما هنوز میان خواب و بیداری بودیم،
اما او کاملاً بیدار…
با چشمانی که شاید خسته بود،
اما دلش روشن‌تر از هر چراغی.
بعد آرام صدایمان می‌کرد:
«پاشو عزیزم… سحره…»
با همان لحن مهربانی
که هنوز هم در گوشمان مانده.
سفره ساده بود،
نور کم بود،
چشم‌ها نیمه‌باز،
اما دل‌ها گرم…
آن لحظه‌ها
فقط غذا خوردن نبود؛
عشق بود،
فداکاری بود،
دست‌های مادری بود
که قبل از همه بیدار می‌شد
تا ما با خیال راحت روزه بگیریم.
خدایا…
به حرمت همان نور کمِ آشپزخانه‌های قدیم،
به حرمت دست‌های خسته اما مهربان مادرها،
قدرشان را تا همیشه در دلمان زنده نگه دار.
سحرهای کودکی گذشت…
اما تصویر مادری که در تاریکی
برایمان سحری آماده می‌کرد،
همیشه روشن‌ترین خاطره‌ی زندگی ماست… 🌙✨

#سحری
#ماه_رمضان
#نوستالژی
دیدگاه ها (۰)

و قلبم دوباره تپیدpart: 1. ...

نیایش شبانگاهیخدایا،امشب که سکوت، دلِ زمین را در آغوش گرفتهو...

🌙 شب، قصه‌ی آرام گرفتن دل‌هایی‌ست که تمام روز با هزار فکر و ...

پارت 2

فیک جونگکوک خواب های واقعی

shh my baby is sleeping-part 4

#داستان #خاطره‌_انگیز #نوستالژیک **«حسنک کجایی؟»** (سال‌ها ی...

ادامه سناریو

پارت هفتم: «در تاریکیِ گلوله‌ها»با قطع شدن ناگهانی برق، تاری...

✦ اولین گناه ✦فصل هفدهم: جایی که هیچ‌کس نمی‌آید---مهمان‌خانه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط