_____________________________

_____________________________

من بنده‌ای بودم با دستانی آلوده به خاک،
و تو فرشته‌ای با بال‌هایی از نور.
نمی‌دانستم دعا را چگونه باید گفت،
تا وقتی نامت بی‌اجازه از لبانم افتاد؛
از آن روز، سجده را نه به آسمان،
که به جهتی آوردم که چشمانت طلوع می‌کنند.

_____________________________