دلتنگی تو همان تب خاموشی‌ست که در جانم افتاده و هیچ صبحی درمانش نمی‌کند

_____________________________

_____________________________

دلتنگیِ تو، همان تبِ خاموشی‌ست که در جانم افتاده و هیچ صبحی درمانش نمی‌کند.
از روزی که رفتی، جهان در مدارِ نبودنت می‌چرخد و قلبم، چون پرنده‌ای زخمی، هر شب به سوی نامت پر می‌کشد.
نه فراموشت می‌کنم و نه می‌توانم به حضورت پناه ببرم؛
میانِ بودن و نبودنت معلق مانده‌ام،
و عشق، تنها چراغی‌ست که در این تاریکی، آهسته با یادِ چشمانت می‌سوزد.

_____________________________
دیدگاه ها (۰)

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

🌱پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، پیش ...

کن نیچیوا ❤️‍🔥اومدم با پارت ۴ این سناریو ی شاهکار...لایک پار...

برای شهید هادی بابایی عزیز هادی عزیز…نامت مثل نسیمی آرام می...

هنوز دنبالت می‌گردم، انگار نمی‌خواهم باور کنم این دنیا می‌تو...

این روزها از تمامِ زندگی تنها دستی می‌خواهم که انگشتانش شبیه...

آکو الیاسی

فاطمه درغال

#تبریز#پاساژ_کوچه_سیاز روزی که رفتی، تبریز برایم همان شهر هم...

ای ماهِ در خون تپیده، ای ستونِ خیمه‌ی جان‌های بی‌قرار...کجای...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط