عزیز بیبدیل من

"عزیزِ بی‌بدیلِ من،
می‌دانم عاشق بودن همیشه آسان نیست؛
اما تو برایم معنای ماندن شدی، نه فقط عشق.
در فاصله‌ها، صدایت می‌پیچد در وجودم
و یادم می‌آید هنوز جایی هست برای آرام گرفتن.
ردِ شیرینِ جانِ من،
خستگی‌ام را ببخش اگر گاهی ساکت می‌شوم.
سکوت من پایان عشق نیست؛
فقط دلم ایستاده، تکیه داده به لحظه‌ای که دوباره صدای تو را بشنود.
عزیزکرده‌ی دلم،
گاهی سکوت می‌کنم چون هیچ واژه‌ای اندازه‌ی احساسِ من به تو نیست.
خسته‌ام، اما حتی در خستگی، هنوز تو را با تمامِ جانم می‌خواهم.
تو آن آرامشی هستی که هیچ آغوشی جز تو نمی‌دهد."
-ثمره‌ی عشق .