پشت پنجره ی،

پشت پنجره ی،
دلتنگیم ایستاده ام،
و به تو نگاه میکنم،
تو تنها دلخوشی من بودی،
و فقط از پشت همین پنجره دیده،
می شوی ماه مهربانم،،
عزیز راه دورم،،
چشمهایت خورشیدی ست که در،
عصر آهن و آدم پیله ی عشق،
خود را می پروراند،
بگذار یک بار دیگر پروانه ی،
نگاه هایت باشم،
بیا که بی نهایت دلتنگتم،
ماه قشنگم 😢😢💔💔