و بازمانده ی دنیای درد ما بودیم

و بازمانده ی دنیای درد ما بودیم
کسی که دید و فراموش کرد ما بودیم

صدای حنجره ی سرخ درد ما بودیم
سکوت بین دو فنجان سرد ما بودیم