قلب افسرده زیاد ودل خرسند کم است

قلب افسرده زیاد ودل خرسند کم است
روزگاریست که در آینه لبخند کم است
شهر از شیفته ی فارغ ولفاظ پراست
در غم عشق دل عاشق ودر سبز کم است
باز هم شک به وفا داری ما خواهی داشت
به تو وعشق قسم این همه سوگند کم است
عشق خون ریز و بهای غم عاشق جان است
جان ناقابل ما پیش تو هرچند کم است
با چنین آتش افروخته ی شاعر ها
اینکه را چشم تو یک عمر بگویند کم است