{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

مست وُ آواره ی آن شهرِ غریبم

مست وُ آواره ی آن شهرِ غریبم
که نشد
خانه ی من
پشتِ این پنجره ها
تکیه گاهم شده
دیوارِ پُر از خاطره ها
و صد افسوس
که با ظلمتِ شب
نفسم رفت در این
شهرِ فرنگ
دیدگاه ها (۴)

ساعتی را همسفر بودیم ، اما سالهاستدنیایی را زدم بر هم ول...

نمی‌دانی چقدر تنها هستم.این تنهایی مرا اذیت می‌کند، می‌خواهم...

اشک...در بغض نگاهم چه پریشان شده استدیگر از زمزمه ی عشق پشیم...

آمدی و عاشقم کردی و رفتی باز همباز هم عاشق شدم عاشقتر از آغا...

غروب که شد ،هرجای این شهر آهنی بودی خودت را به خانه ام برسان...

این شب مگر کنار تو کوتاه‌تر شودعشقت از این نخواه که جانکاه‌ت...

عاشقانه

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط