{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

پدرم بوی خاک و گندم داشت‌

پدرم بوی خاک و گندم داشت‌

دست در دست‌های مردم داشت‌

روی لب‌های خسته‌‌اش یک عمر

تاول زندگی تبسم داشت

شطی از آفتاب در چشمش

تا دم واپسین تلاطم داشت‌

با دهان سپیده‌ می‌خندید

او که با سوختن تفاهم داشت‌

یاد باد آن سپیده، آن امید

آفتابی که بوی گندم داشت❤️
دیدگاه ها (۰)

😭😭😭😭😭😭😭😭

آهنگ : بی کلام Idea22[آمریکا_بوستون_زمستان سال ۲۰۵۶_ساعت۱:۰...

یک عصر تابستان

هر دم سخنانی گویند زین موضوع که انسان موجودی ذاتا پلید استبل...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط