{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

روزی خواهد رسید که بال‌هایم را از جنسِ رویا می‌سازم و به

روزی خواهد رسید که بال‌هایم را از جنسِ رویا می‌سازم و به پرواز در می‌آیم؛ آن روز که بهشت نامم را با عطری از ابدیت صدا خواهد زد، من در آغوشِ آرامش دراز می‌کشم، چشم‌هایم را بر شب می‌بندم و تنها با تماشایِ نور و ماه، در میانه‌یِ بی‌کرانگیِ عشق، به خانه بازمی‌گردم.»
دیدگاه ها (۰)

او در خلوتِ اتاقش، میانِ لکه‌هایِ رنگ و سکوت، نه تنها نقاشی ...

در میانه‌ی سیاهچاله‌ی تاریکی، جایی که جهان در دستانِ فرشته‌ی...

هر گل شکوفه ای، شعری است که از دلِ خاک برآمده تا به ما یادآو...

گل آبی، تنها نیست؛ او ملودیِ آبیِ طبیعت است که در هر شکوفایی...

I don't just listen to this song, I exist inside it.🌌🌗🌠🦌🎻💗🔮⭐

دو نسل یک مسیر یک مقصد: شهادت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط