او در خلوتِ اتاقش، میانِ لکه‌هایِ رنگ و سکوت، نه تنها نقا

او در خلوتِ اتاقش، میانِ لکه‌هایِ رنگ و سکوت، نه تنها نقاشی نمی‌کرد، بلکه داشت با هر ضربه‌یِ قلم‌مو، جاده‌ای از رویا به سوی خودش می‌ساخت؛ گویی اتاق، تنها مرزِ میانِ واقعیت و هنر از رنگ‌ها بود که او در آن غرق شده بود.»