یاد عزیزسفرکرده ام

یاد عزیزسفرکرده ام
نکند که شب بیاید، بروی تو ناگهانی
نکند که هستی‌ام را به سرابِ غم کشانی
نکند که موجِ دریا بشود لبالب از غم
نکند که کشتی ِ غم نرسد به آشیانی
وَ اگر که من بمیرم وَ تو پیشِ من نباشی
چه کسی مرا رساند به خدای ِ آسمانی
من ِ دربدر به عشقت، همه شب خمار ماندم
نکند دگر نیایی،نکند مرا برانی
گل سرخِ نازنینم نرو ای عزیزِ جانم
نگذار از دو چشمم بچکد نمی خزانی