رفتی و ویران شده بی عشق توآمال من

رفتی و ویران شده بی عشق توآمال من
سایه های درد می ایند استقبال من
بی تو تنها پاکت سیگار ، درکم می کند
حلقه های دود هم اشفته اند از حال من
قهوه ی تلخ جدایی را دل من سر کشید !
شکل مرگ انگار دارد بی ‌وجودت فال من
جلد بامت بودم و اهلی دل تا رفتی و
داغ عشقت سوخت سرتا پا ، پر من ،بال من
خانه و دیوارها و سقف و قاب عکس تو !
یکصدا گویند باهم وای بر اقبال من
درد من از بیت های زخمی من دیدنی است
کس نمی پرسد دگر از قصه و احوال من
یک نفر در جستجویم هست هر جا می روم
«مرگ »می گردد گمانم در به در دنبال من !