کاش من همه بودم

کاش من همه بودم
کاش من همه بودم
با همه ی دهان‌ها تو را صدا می‌زدم.
کفش‌های ماه را به پا کرده‌ام
دوباره عازمِ توام.
تا بوی زلف یار در آبادی من است
هر لب که خنده‌ای کند،
از شادی من است
زندگی با توست
زندگی همین حالاست...🍃