{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

جمعه

جمعه
کوچه‌های خالی را
به زین دوچرخه بسته است
و کسی نمی‌داند
چرخ تنهایی
بر مدار کدام پیچ محال
می‌چرخد
و من
در پچ‌پچ خیس برگ‌ها
به دنبال مسافری می‌گردم
که شاید
زنگ زنگ‌زده‌ی خانه‌ای
انگشتش را
با حلقه‌ی طلایی‌اش
در یاد داشته باشد
دیدگاه ها (۱۹)

زنی که شعر می‌فهمد جهانی ناب می‌خواهدبه تندیس ِ تنش ابریشم ِ...

تــا نـگاهـم بـه ســر ،زلف سـیاه تــو رسـیدکار دل، بـر در می...

زندگی اگه هیچی بهم ندادیه چیزی رو خوب یادم دادبرای هر قدم زن...

تقدیم به دوستان عزیز ویسگون

تابستان، در آن سال‌های دور، تنها یک «فصل» نبود؛ یک استقلالِ ...

---### موقعیت: فرودگاه لس‌آنجلس – سالن ورودی مسافران بین‌الم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط