صبح که می رفت بیــرون،

صبح که می رفت بیــرون،

تا شب هر چه داشت، مـــــــی فـــــــــــروخت.

مشتریهایش هم همه راضـــــــــی بودند!!!

همه را حــــــــــــراج می کرد؛

ایمــــــــــــــــــــان....

عفـــــــــــــــــــــــــــاف....

حجـــــــــــــــــــــــــــــــــاب....

متانـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت....

و نجابـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت را....

همــــــــــــــــــــه را.......

خـــــــــــدایــــــا

مـزّه‌ی حجــــــــاب را ،

بــــــــــ ه همـــــــــــــ ه‌‌ی آنهـا

کـه دلِـــــ پـاکـــــ دارنـد!

بچشــــــــــــــــان . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .!!!