تقویم را دوست ندارم

تقویم را دوست ندارم
روزهای تنها بودن را
روزهای بی تو ماندن را
نشانم می دهد

لحظه های سرگردان
کلماتِ مشوش
و آبی ی نازکِ خیالِ من
همچون باد
لابلای ثانیه ها می پیچد
به آینه نگاه می کنم
این منم
موهایم سپید می شود
بهتر است قلبم را
لابلای تقویم بگذارم
خشک کنم برای تو
که
بدانی
چقدر این قلب
برایت تپیده
و
بدانی زنی
چقدر همیشه
تو را دوست داشته
اما
این تقویم فقط
روز های بی تو بودن را
برایش ورق زده.