زائر همیشه

زائر همیشه
ایـن جتا ز شمع وسوسه بیگانه می شوم گـرد ضـریـح پاک تو پروانه می شوم
ایـن جا به جام بوسه شراب ضریح را تـا انـتـهـای ذائـقـه پیمانه می شوم
دیـوانـه را بـگو طلب عقل تا به چند؟ مـن مـی رسم کنار تو دیوانه می شوم
ای کـاش تـا کـبوتر صحن توام کنند چـون زائـر همیشه این خانه می شوم
گو جان فدای نام تو سازم رضا! که من مـی سازم این حقیقت و افسانه می شوم

علیرضا سپاهی