خداوند آنچنان بسیط است که هر چیزی را در بر می گیرد: گریه

خداوند آنچنان بسیط است که هر چیزی را در بر می گیرد: گریه و خنده، خوف و رجا ... و در خیال تو آنچنان که تو آن را می طلبی حاضر است . استادی داشتم که همیشه می گفتند : "به خدا ظن خوب داشته باش و ببین که چه می کند ... "
اگر حالت خوب نیست ، اگر چیزی در زندگی ات کم است که حتی نمی دانی چیست ، اگر قلبت آرام نمی گیرد ، پاشو و کاری کن . آزمون کن ، و ببین چه کاری تو را در مسیر درست قرار می دهد، چه کاری به تو قوت قلب می بخشد و در این مسیر ناهموار عصایی می شود برای محکم ایستادن و خوب زندگی کردن ... پاشو و کاری کن ...
=========================
عیسی علیه السلام بسیار خندیدی، یحیی علیه السلام بسیار گریستی. یحیی به عیسی گفت که "تو از مکرهای دقیق قوی ایمن شدی که چنین می خندی ؟ عیسی گفت که " تو از عنایت ها و لطف های دقیق لطیفِ غریبِ حق قوی غافل شدی که چندینی میگریی؟" ولییّ از اولیا حق درین ماجرا حاضر بود ، از حق پرسید "از این هر دو، که را مقام عالی تر است ؟" جواب گفت که "من آنجا ام که ظن بنده ی من است به هر بنده مرا خیالی است و صورتی است هر چه او مرا خیال کند من آنجا باشم. "
اکنون تو می آزما که از گریه و خنده، از صوم و نماز، و از خلوت و جمعیت، و غیره تو را کدام نافع تر است و احوال تو به کدام طریق راست تر می شود و ترقیّت افزون تر، آن کار را پیش گیر .

فیه ما فیه مولانا