زلفی بده بر باد و بگیر از همه جان را

زلفی بده بر باد و بگیر از همه جان را

آشفته ی خود ساز زمین را و زمان را

یک چند بیا با غــــزلــــــیات نـگــاهــــت

در کوچه ی ما باز به پا کن هیجان را

با این خط و خال مینیاتور شده ی خویش

یکبار برو سوژه بشو فرشچیان را

آهویی و از جذبه ی چشمان سیاهت

دیدم دو سه تا شیر و پلنگ نگران را !

تو پاک ترین علت این شعر عجیبی

نگذار کسی بو ببرد این جریان را

هرچند که در شان شما نیست غزل هام

مانند همیشه تو ببخش این هذیـــان را

حسین دهلوی